Hauppauge WinTV PVR-150 MCE

Od dwóch dni mam możliwość testowania używanego tunera telewizyjnego Hauppauge WinTV PVR-150 MCE zdobytego na Allegro. Pierwsze starcie przypadło oczywiście stoczyć Windowsowi — oficjalne sterowniki potwierdziły, że karta jest w pełni sprawna.

Powodem, dla którego wybrałem ten tuner jest specjalne sterownik, który pojawił się w Linuksie w wersji 2.6.22 — na stronie projektu karta widnieje jako w pełni wspierana. Mimo to grzebanie w Google i konfiguracja zajęła mi kilkanaście godzin. Żeby nie był to wyłącznie stracony czas, podzielę się nabytą wiedzą.

Spostrzeżenie pierwsze
Karta ma wewnętrzny tuner MPEG-2 — to jest oczywiste i każdy, kto kupuje tę kartę, zdaje sobie z tego sprawę. Jednak mniej oczywiste są tego konsekwencję: w urządzeniu /dev/videoX (na chwilę obecną) nie znajdziemy danych w formacie YUV, czego oczekują aplikacje typu tvtime, kdetv oraz xawtv – zatem musimy się pożegnać ze starymi przyzwyczajeniami, jeśli używaliśmy wcześniej typowej karty bez wewnętrznego dekodera audio/video. Dobra wiadomość jest jednak taka, że na /dev/videoX jest wysyłany strumień (hmm… ciekawe jaki…) MPEG-2, zatem możemy użyć dowolnego programu, który go potrafi przetworzyć — na przykład mplayer /dev/videoX (gdzie X odpowiada naszemu tunerowi).

Spostrzeżenie drugie
Dla osoby, która wcześniej używała wyłącznie tvtime lub kdetv, kombajn znany pod pseudonimem MythTV nie mógłby być nawet substytutem papieru toaletowego… To jest tak nieporęczne itd itp… Jednym słowem nadaje się wyłącznie do zastosowań typu Media Center, lecz nie na zwykły desktop. Kanałów nie można zmienić klawiaturą, już nie mówiąc o ich edycji — jest to bardzo niewygodne. Brak możliwości dynamicznej zmiany na tryb okienkowy/pełnoekranowy. Większość konfiguracji znajduje się w bazie danych MySQL, za co ktoś powinien popełnić seppuku. Nie dotrwałem do próby zmiany konfiguracji. Skończyło się na emerge -C mythtv.

Teraz z kolei pora na przydatne informacje, zapewne również powszechnie dostępne. W Polsce obowiązuje tabela częstotliwości przypisana europie wschodniej (stąd europe-east w wielu programach). I tak, by nie marnować czasu na szukanie przez tuner kanałów, wystarczy użyć poniższych danych:

Norma TV: PAL-DK

Niestety poza MythTV nie znalazłem żadnego innego programu, który działał by na zasadzie PVR. Zatem pozostaje wspomniana wcześniej komenda mplayer /dev/videoX. Jednak nie pozwala nam taki zestaw zmieniać ani kanałów, ani głośności. Na szczęście sterownik ivtv udostępnia przydatne narzędzia: ivtv-radio do obsługi tunera fm, oraz ivtv-tune do (na przykład) zmiany kanału dostępnego spod /dev/videoX.

Radio
Próba użycia kradio zakończyła się sromotną klęską. Jesteśmy więc skazani na konsolowe ivtv-radio. Program jest niezwykle prosty w użyciu: jeśli ktoś chce posłuchać Trójki, wykonuje poniższe polecenie w konsoli:

vandut@hathor ~ $ ivtv-radio -f 99.4

Telewizja
Do oglądania telewizji użyjemy tandemu mplayer oraz ivtv-tune. Najpierw edytujemy zawartość pliku ~/.ivtv-tune:

device /dev/video0

freqtable europe-east

Nastepnie uruchamiamy odtwarzacz:

mplayer /dev/video0

Aby zmienić/ustawić kanał, wykonujemy proste polecenie (tutaj ustawiamy TVP1; kod kanału bierzemy z tabelki):

vandut@hathor ~ $ ivtv-tune -cR10

Jeśli ktoś posiada pilot działający z LIRC, nie ma najmniejszego problemu, by odpowiednie komendy przypisać odpowiednim przyciskom pilota. Wtedy obsługa tego tunera nie powinna sprawiać nikomu najmniejszych problemów, nie mówiąc już o wygodzie użytkowania i małym zużyciu pamięci (głośny zgrzyt zębów przy próbie wymówienia MythTV…).

Nagrywanie
To moja ulubiona część:

cat /dev/video0 > ~/plik_video.mpg

Podsumowanie
Hauppauge WinTV PVR-150 MCE to bardzo dobry sprzęt, a przy tym niedrogi (~200zł). Zarówno obraz jak i dźwięk są czyste — radio i telewizji posłuchamy w stereo . Sterownik udostępnia wszystko, czego byśmy chcieli. Brak wygodnej aplikacji typu PVR rekompensują nam proste w użyciu aplikacje konsolowe. Zapewne to tylko kwestia czasu, nim pojawi się kPVR albo gPVR